5 Mart 2017 Pazar

Batı Alman medyasının gözünden '52-'53 Sovyet Askeri Manevraları

Not: Aşağıdaki yazı http://www.spiegel.de/spiegel/print/d-25655883.html sayfasından Türkçeye çevirilmiştir.

Saatler 07:00yi gösterdiğinde atışlar başladı. On iki piyade tümeninine bağlı topçu birlikleri 23 dakika boyunca düşman hatlarına yaptıkları topçu taarruzunu sürdürdü.

Sonrasında kar kaplı zemin adeta canlandı. Gittikçe artan silah sesleri eşliğinde on iki piyade tümeninden oluşan taarruz gücü topçu ve havan atışlarıyla zayıflatılmış düşmanın mayınlı arazilerine ve tahkimatlarına doğru ilerledi.

Birinci ve İkinci Dünya Savaşlarının geleneksel taarruz anlayışının aksine kademeli baraj çok ileri hatları hedef almıyor. Piyadenin hemen ardından topçular hareket etmeye başlıyor, onları da ikmal birlikleri takip ediyor.

Taarruz ağır zırhlı tanklar olmaksızın gerçekleştirildi. Sadece 45. ve 53. piyade tümenleri 88 mmlik topa sahip, bir metre yüksekliğindeki küçük tanklar ile donatılmıştı.

Her tümenin üzerinde [manevra] hakemlerine bağlı subayların emirlerini telsiz üzerinden ileten 10-12 civari helikopter var. Mayınlar ve düşman ateşi sonucu ortalama %40 zaiyat tespit ediliyor. Ancak daha sonraki münakaşalarda taarruzun başarıya ulaştığı kabul ediliyor.

Tatbikatta gerçek mermi kullanılıyor. Kısa düşen topçu atışları nedeniyle 10 asker hayatını kaybetti.

Yukardakiler Sovyet Kara Kuvvetlerinin 24 tümeni ve Sovyet Hava Kuvvetlerine bağlı 4 hava tümeninin katılımı ile 27 Aralık-10 Ocak arasında Kamenez-Podolz civarında düzenlenen kış manevralarının ilk gününde yaşananlardı.

Manevranın komutanı Mareşal Konev. Gözlemciler arasında Sovyet Genelkurmay Başkanı ile beraber Doğu Bloğu ülkelerinin subay ve astsubayları bulunuyor.  Birkaç tarafsız ülkenin askeri ateşeleri de misafir olarak hazır bulunmaktalar. Spiegel onlardan dinledikleri gözlemler ile bu haberi hazırladı. Yukarıda anlatılan taarruz 31 Aralıkta gerçekleşti.

Mareşal Ivan Konev



İki gün sonra ise dar bir alanda toplanmış altı tank tümeni ve üç piyade tümeni topçu desteği olmaksızın bir taarruz icra ettiler, saatte 18-20 km'yi geçmeyecek şekilde ilerleyen 1300 IS-3 tankı bu tatbikata dahildi. Askeri ateşelerin gözlemleri şunlar:

IS-3 tankı


*Düşmanın mayın tarlası gereken güvenlik önlemleri alınmadan geçildi. Ancak bu gözlem daha görücüye çıkmamış sovyet araçları için geçerli değil.

*128 ve 33 mmlik toplarla donatılmış tank birliklerini 170 mmlik taarruz öbüsleri takip etti. Buna müteakip üç motorlu piyade tümeni ilerledi. %20 zaiyat tespit edildi.

İki gün sonra yoğun 130 mmlik çnra desteği ile beraber piyade ve tank birlikleri ortaklaşa bir cephe yarma harekatı tatbik ettiler. Ateşelerin gözlemleri şunlardı:

*Sovyet piyadesinin taşıması gereken cephane her zamankinden daha fazla. Komutanları ondan hızlı intikaller değil, yanında taşıyabileceği kadar cephane ve erzak taşımasını bekliyor. [ikmal için kullanılan] trenlere daha az iş düşüyor ve taarruzun durma ihtimali azalıyor ancak piyade daha çok yoruluyor, ki muvazzaf olmayan birliklerin buna dayanma ihtimali pek yok.

*Piyade tümenlerine bağlı ikmal ve topçu birlikleri motorize edilmiş iken tank ve motorlu piyade tümenlerinin kolordu-ordu seviyesindeki ikmal birliklerinin ulaşımı kısmen atlar ile sağlanmakta.

*İlk tatbikatta kullanılan hafif piyade tankının dışında ağır zırhlı tanklar kullanıldı. [ana muharebe tankı] T-34 ortada yoktu.

Manevranın son dört gününde 24 tümenin tümü manevra alanındaydı. Yeşil renkli hücüm kuvvetleri doğudan ilerleyerek sarı renkli savunma kuvvetlerine doğru ilerledi. Gece -20 derecelere varan soğuklarda askerler çadırlarda kaldılar.

Sarı kuvvetler (sözde) nükleer obüs atışıyla büyük bir alanı yeşil kuvvetler için takriben 16 saat boyunca geçilmez hale getirdiler.  Buna bağlı olarak yeşil kuvvetler büyük çaplı bypass operasyonları icra ettiler. daha önce bilinenden farklı bir silah gözlemlenmedi.

Manevra gözlemcileri kolordu seviyesindeki ağır topların kullanımında kayda değer bir artış gözlemledi. Örneğin 4. Motorize Kolordu her bataryada üç tane obüs olmak üzere sekiz bataryalık 210mm obüsler ve 4 bataryalık 240mmlik obüslerle donatılmıştı. Bu bataryalar özellikle düşman topçusunu ve ikmal hatlarını hedef aldı.



Sovyet Hava Kuvvetleri de ağırlıklı avcı-bombardıman uçaklarıyla taarruzdaydı. Bombalar ve roketler yerine makineli tüfekler kullanıldı.

Avcı-bombardıman uçakları bir it dalaşına sebebiyet vermemek için manevrayı komuta ettiler. Piyade ve zırhlı birlikler düşman hava kuvveti yokmuş gibi intikallerine devam ettiler. Ancak yeni 30 mmlik modeller de dahil olmak üzere uçaksavarlar ile donatılmışlardı.

Askeri ateşeler bu seneki kış manevralarından edindikleri gözlemleri şöyle özetlediler:

*Taarruz manevraları savunma tatbikatlarına göre daha ön planda. Görünüşe göre sovyetler yakındaki hedeflere odaklanıyor. Harekatlarda başarıya ulaşmak için büyük asker ve materyal kaybına tahammül göstermekteler. Önceki manevraların aksine taarruz bu sefer dikkatlice ilerlemedi. Taarruz ve ikmal birliklerinin ikisi için de artık hız değil, topluca yapılan intikalin gücü ve hacmi önemli: "birlik yavaşça ancak sabit güçle ilerliyor, sıkıştırılmış hava gibi düşmana çarpıyor".

12 Mayıs 2016 Perşembe

TOAW III- Brusilov Taarruzu (2.Kısım)

Üçüncü turnün sonunda işler planladığım gibi gidiyor. Yarılmış cephe hatlarından ilerleyen birliklerim Avustro-Macar ordularını kuşatmaya başladılar.  8.Ordu Lutsk'u ele geçirip, 11.Ordu Dniester nehri civarı-Romanya sınırında A-M 7. Ordusunun büyük bir kısmını kuşattı ve bir sonraki hedefi Brody olacak, Rus 7. Ordusu ise 11. Ordu ile ortak hareketle Tarnapol'u ele geçirdi ve A-M kuvvetlerini geriye iterek kuşattı. Bir sonraki turnde A-M 7. Ordusu ve Güney Ordusu arasındaki 80 kmlik boşluktan ilerleyecek piyade birliklerimiz kuşatılmış A-M birliklerini etkisiz hale getirirken süvari birliklerimizin bir kısmı Karpatya Dağlarına doğru ilerlerken bir kısmı ise k-b yönüne doğru ilerleyecek. Sarı silik ok işareti k-b yönünü temsil etmekte, sarı ok yönünde ilerleyecek birliklerin kuzeyden gelecek 8. Ordu ile birleşmesini planlıyorum Lublin civarında. 


7 Mayıs 2016 Cumartesi

TOAW III - Brusilov Taarruzu (1. Kısım)

Batıda ve İtalyan cephesinde müttefiklerinin üstündeki baskıyı azaltmak ve daha önceki başarısız Naraç Nehri taarruzu sonucu ordusunun bozulan moralini düzeltmek isteyen Rusya, Galiçyadaki Avustro-Macar birliklerine yönelik, ana hedefleri bir önceki sene İttifak Kuvvetlerine kaybedilmiş Kovel ve Lviv olan yeni bir taarruza geçme gerekliliğini düşündüler. Rus genelkurmayı STAVKA'ya planını sunan Aleksei Brusilov birliklerinin çoğunu İtalyan cephesine kaydırmış Avusturya-Macaristan ordusu karşısında sayısal bir üstünlüğe de sahipti.

Aleksei Brusilov


Rus şok birlikleri

General Brusilov'un daha sonra Almanların batı cephesindeki taarruzlarına da ilham kaynağı olacak sızma taktiklerini kullanan Rus şok birliklerine ek olarak o dönemin genel modası aksine uzun bir topçu ateşi yerine kısa, devasa ve isabetli bir topçu ateşi ile taarruzuna başlayan Brusilov, Avustro-Macar ordusunun cephe hattını yarmayı başardı ve bu taarruz İtilaf devletlerinin savaştaki en büyük başarısı oldu.

-PLAN-


Bu taarruz için elimizde bulunan 40'tan fazla piyade tümenine ek olarak 15 süvari tümeni ve topçu birlikleri ile daha sonra STAVKA tarafından cepheye gönderilecek takviye birlikler de bulunmakta. Sayıca üstün olduğumuz noktalarda Avustro-Macar birliklerine yaptığımız saldırılar sonucu oluşan boşluklardan ilerleyeceğiz ve kaçış yollarını kapatacağız.  

8. ve 11. Ordu ortak bir harekat ile Dubno'ya saldıracaklar. 7. Ordu ise işaretlediğim A-M birliğine saldıracak ve açılacak boşluktan ihtiyattaki süvari birlikleri ilerleyip Stanislau'yu ele geçirecekler ve Czernowitz'i ele geçirmiş 9. Ordu ile buluşacaklar, 9. Ordunun bir bölümü ise Karpatya Dağlarına doğru ilerleyerek Dorna-Watra ve Cimpulung'u ele geçirirken Kuty üstünden 7.Ordu ile ortaklaşa yürütülecek Przemysl taarruzunun güney kanadını korumak ile görevli olacak. Daha kuzeyde ise 11.Ordu eğer gerekirse 7. Ordunun da yardımı ile Brody'i ele geçirecek ve yine 7. ve 11. Ordunun bir kısmı 8. Ordu'ya Kovel taarruzunda yardımcı olmak için ilerlerken bir kısmı ise Chelm'e doğru takviye birliklerin yolunu kesmek ve Kovel'i savunan A-M birliklerini kaçış yolunu kesmek için ilerleyecek. 8.Ordu ise bu sırada Kovel'i savunan birlikleri yerinde tutacak ve cepheyi yarmak için çeşitli taarruzlar gerçekleştirecek. 8. Ordunun bölgesinde oklarla işaretlediğim yerlerde cephenin yarılacağını tahmin etmekteyim ancak bataklıkların yoğun olduğu bir bölge olduğu için diğer kısımlar kadar hızlı bir şekilde ilerleyemeceğimizi düşünüyorum, Ancak kuzeydeki süvari birliklerim ile onlara yeterince problem çıkaracağımı ve diğer üç ordum ile yapacağım manevranın başarıya ulaşacağını düşünüyorum.

4 Mayıs 2016 Çarşamba

İkinci Dünya Savaşı'nda Romen Hava İndirme Kuvvetleri

Not: Aşağıdaki yazı http://www.worldwar2.ro/arme/?article=26 sitesinden Türkçeye çevirilmiştir. Fotoğraflar ise http://www.worldwar2.ro/media/?section=44 adresinden alıntıdır.



Bir hava indirme birliği kurma düşüncesi 1940 Eylülünde hava ve deniz bakanlıklarınca ortaya atıldı. Bir sonraki sene, Genelkurmay Başkanı, General Alexandru Ionatiu tarafından tekrardan böyle bir birliğin kurulması teklif edildi. Böylece 10 Haziran 1941'de ilk Romen hava indirme bölüğü kuruldu. Tamamen gönüllülerden oluşan bu birliktekilerin 28 yaşından küçük olması ve Rusça, Macarca, Bulgarca veya Lehçe dillerinden en az birisini konuşması gerekiyordu. Daha önceki 7 balon barajı bölüklerine binaen yeni kurulan bu birlik 8 olarak numaralandırıldı.



İkinci bölük 1942'de, üçüncü bölük ve ağır silah bölüğü ise 1943'te kuruldu. Bu birlikler 8,9 ve 10 olarak numaralandırıldılar. Hepsi beraber 4. hava indirme taburunu oluşturdular. (Çünkü bundan önce 3 balon barajı taburu mevcuttu).

Silah olarak ZB 24 tüfeği ve ZB 30 hafif makineli tüfeği ile 7.65 mm Mauser model 1932 hafif makineli silahı kullanılıyordu.  Paraşütler ise Romen yapımı ve Irving Air Chute Ltd. lisanslıydı. 1943'te  Almanya'dan ithal daha modern ekipmanlara; 1938 model miğferler ve MP40 HMS'lere sahip olan birliğin, ana silahı MP40 oldu. İki nişancı bölüğü (8. ve 9.) aynı yapıya sahiplerdi: 3 nişancı müfrezesi, bir makineli-tüfek müfrezesi ve bir havan müfrezesi ile Pigtone Model 1937 alev-püskürtücüler ile donanmış bir istihkamcı müfrezesi. Buna ek olarak Zudapp KS 600 motosikletleri ile donanmış bir keşif müfrezesine de sahip olan bu bölüğün ayrıca standart piyade bölüğü ekipmanına ek olarak 81.4 mm havanları ile anti tank silahları da bulunduran bir ağır silah bölüğü de mevcuttu.

105 ve 107. Ulaştırma Filoları tarafından görev yerlerine ulaştırılması planlanan birliğin ağır ekipmanları ise 109. Ulaştırma Filosu tarafından taşınacaktı.

Ekim 1943'te sadece 215 eğitimli hava indirmeci vardı, General Antonescu bir tabur büyüklüğündeki bu sayının bir alay büyüklüğüne, 2887 kişiye çıkarılması emrini verdi.

23 Ağustos 1944'te 4. tabur 861 askeri ile göreve hazırdı ve Banease-Otopeni bölgelerinde seçkin Alman hava indirme birlikleri karşı karşıya geldi.



1945 şubatında ise müttefik komisyonunun, özellikle SSCB'nin isteği üzerine, ordunun hava indirme dalı lağvedildi. 

1 Mayıs 2016 Pazar

İkinci Dünya Savaşı'nda Slovak Ordusu

Not: Aşağıdaki yazı, http://www.feldgrau.com/a-slovakia.html adresinden çevrilmiştir.


Çekoslovakya aslen 1. Dünya Savaşı sonunda kuruldu. Bu yeni kurulan devletin çoğunluğunu bölgede uzun yıllardır bulunan Çekler ve Slovaklar oluşturuyordu. Ülkede güç ve otorite, çoğunluk olan Çeklerin elindeydi. Başkent Çek halkının geleneksel yurdunda yer alan Prag olarak seçilmişti.

Slovaklar Çek ulusunun kuruluşunun en başından beri otonomi isteği içindeydiler ve bu istek 1939 Mart'ında bağımsız Slovakyanın kurulmasını hızlandırdı. Südet 1939 yılında işgal edildiğinde Slovakların nihai otonomisine gidecek olan şartlar olgunlaşmış idi, ancak bu otonomi kendi sözde-bağımsız uluslarının kurulmasını sağlayan Almanların isteği doğrultusunda gerçekleşecekti. 2. Dünya Savaşı'nın başlangıcı sonrası, diğer birçok Mihver devleti gibi gururlu, coşkulu ve hevesli bir macera olarak başlayan bu süreç, zamanla bir devrim girişimi ve Slovak Silahlı Kuvvetleri'nin Almanlar tarafından zararsız inşaat birliklerine dönüştürülmesine yol açtı.

Çekoslovak Ordusu, 1938


Başlarda Slovak ordusunun yetenekli ve Almanların güçlü bir müttefiği olma potansiyeline sahip olduğu düşünülüyordu. Slovak halkının güçlü, cesur ve dayanıklı olduğu kabul görüyordu. Slovak ordusunun başlardaki problemleri Almanların Bohemya-Morevya yani eski Çekoslovakya'nın batı kısmının işgalini takriben modern ve çalışır silahların yetersizliği, ve Çek ordusunda uygulanan ayrımcılık sonucu yeni kurulan Slovak ordusuna liderlik edecek az sayıda subay ve astsubaydı. Almanyaya subaylık eğitimi için gönderilen birkaç Slovak dışında ülkede küçük bir Alman askeri misyonu da bulunmakta idi, Ancak bu problem asla tam olarak çözülemedi.

Slovakya Polonya seferinde Almanların yanında yer alacak tek Mihver devleti idi. 1939 Eylül'ünde eli kulağında olan Alman işgali sebebiyle OKW(Silahlı Kuvvetler Başkomutanlığı) Slovakyadan yardım talep etti. Slovak ordusu kurulalı sadece 6 ay olmasına rağmen, birkaç piyade ve topçu taburundan oluşan küçük bir seyyar kuvvet oluşturuldu. Almanların yanında kullanılması için iki muharebe grubu oluşturuldu. İlk grup bir tugay boyutunda, Anton Pulanich tarafından komuta edilen  altı piyade taburu, iki topçu taburu ve bir istihkamcı bölüğünden oluşmaktaydı. İkinci grup ise Gustav Malar tarafından komuta edilen iki tabur büyüklüğünde karma motorize keşif ve süvari birlikleri ile beraber dokuz motorize kundaklı top bölüğünden müteşekkil seyyar bir birlikti. Sözkonusu iki grup Slovak 1. ve 3. piyade tümenlerinin karargahı baz alınarak oluşturulmuşlardı. Nowy Sacz ve Dukeilska dağ geçitlerinden güney Polonyada bulunan Debica ve Tarnow'a ilerlerken muharebelerde yer aldı.

Almanların SSCB işgaline başlamasından 4 gün sonra Slovakya kendi birliklerini Slovakya Mihver Seferi Kuvvetleri (SMSK) adı altında Rus hatlarına gönderdi. Slovak ordu grubu savunma bakanı Ferdinand Catlos tarafından komuta ediliyordu.

Ferdinand Catlos


Doğu seferi devam ettikçe Slovak kuvvetleri muaazzam Alman ilerlemesinin gerisinde kalmaya başladılar. 45.000 kişi büyüklüğündeki Slovak ordu grubunu taşıyacak motorize araçların yoksunluğu bunun temel nedeni idi.

Slovak Ordu Grubu(SOG) Alman ilerlemesini takip edememesi sebebiyle bunu yerine getirebilecek seyyar bir grup oluşturulması kararlaştırılmıştı. Bu SOG'da bulunan bütün motorize birliklerin 2. Slovak Tümeni'nin eski komutanı  Rudolf Pilfousek komutasında Slovak Seyyar Kuvveti diğer adıyla Pilfousek Tugayı ile yeniden organize edilmesi ile yapıldı.

Rudolf Pilfousek


Pilfousek Tugayı(P.T) 1/6. mot piy tab, 1/11. mot top tab, 1. ve 2. bölüğü ile 1. Tank
Taburu, 1. ve 2. Anti-tank bölüğü, 2. Keşif taburu, 1. Silah bölüğü, 2. Motorsiklet
bölüğü ile 1/3/1. Mot. İstihkam müfrezesinden oluşmaktaydı.

P.T Lvovdan Vinnitsa'ya doğru ilerledi. 8 Temmuz 1941 civarında tugay Slovak komuta kademesinin kapsama alanından çıktığı için birliğin kontrolü Alman 17. Ordusuna verilmişti. Bu sırada artık bağımsız bir birlik olmayan Slovak Ordu Grubunun geride kalan birlikleri 103. cephe gerisi komutanlığı ile beraber güvenlik görevleri ile geride kalan Sovyet direnişini temizlemekte kullanılıyordu. 22 Temmuz'da artık Alman komutasındaki tugay Vinnitsa'ya hareket etmiş ve Lipovets'e doğru ilerliyordu, Bu sırada Sovyetlerle ağır çatışmalarda bulunan tugay Berdichev, Zhitomir üzerinden kuzeye, Kiev bölgesine doğru hareket etti.

1941 ağustosunun başlangıcında, S.O.G cepheden çekilmiş ve yerine getireceği görevlere daha uygun olacağı düşünülen iki yeni birlik kurulmasına karar verilmişti. eski S.O.G'un en iyi birlikleri şimdi 1. Slovak (Seyyar) Tümeni ile 2. Slovak (Güvenlik) Tümeni olarak organize edilmişlerdi. 1. Tümen aynı zamanda Slovak Çevik Tümeni(S.Ç.T) olarak da biliniyordu.

S.Ç.T aslen Polonyadaki Slovak ilerleyişinde de bulunan Gustav Malar tarafından komuta ediliyordu. 1941 Eylülünün ortalarında Kiev yakınında S.Ç.T yine cephe hattındaydı. Kiev'in ele geçirilişi ile sonuçlanan muharebelerin ardından S.Ç.T Alman Güney Ordular Grubunun ihtiyatına transfer edildi. Burda birlik Gorodishche, Kremenchug, ve Magdalinowka. üzerinden, ağır muharebelerde bulunarak Dnieper nehri boyunca hareket etti.  2 Ekim itibariyle S.Ç.T Dnieper nehrinin doğusunda Gol. Peres. bölgelerinde savaşan 1. Panzer Ordusunun bir parçasıydı. Sonra Mariopol ve Taganroga bölgelerine ilerledi ve 1941-1942 kışını Mius nehri boyunca hazırladıkları mevkillerde geçirdi. Daha sonra tümen Almanların Kafkasya'ya doğru ilerleyişinde yer aldı ve Rostov'un ele geçirilmesinde mühim bir katkıda bulundu. 1942 yazının sonlarına doğru  Jozef Turanec tümen komutanlığı görevini devraldı ve Kuban nehrinden Taupze bölgesine olan ilerleyişte tümene liderlik etti. 1942 yılının sonlarına doğru ise 1. Slovak Güvenlik tümeninin 31. Topçu Alayı S.Ç.T'ye transfer edildi. Ocak 1943'te Korgenral Jurech'in tümen komutanlığına getirilmesi ile tümen komutanı bir kez daha değişti.

1942/1943 kışında Stalingrad'taki korkunç kayıp Almanların Kafkasyadaki durumunu tamamen değiştirmiş idi, çünkü güneye doğru daha fazla bir ilerleyiş Mius nehrinin güneyindeki kuvvetlerin Sovyetlerin Kuzeyde Rostov'un Kızıl Ordu tarafından ele geçirmesi ihtimalinde bu kuvvetlerin tuzağa düşmesi ile sonuçlanacaktı. Kuzeydeki kayıplar sebebiyle, Kafkasyadaki birlikler olası bir kuşatmaya düşmemek için hızlıca geri çekildiler. Kafkasyadaki Alman kuvvetlerinin bir parçası olan 1. Slovak Seyyar Tümeni de geri çekildi. Saratowskaya civarında kuşatılan ve nerdeyse yok edilmiş olan tümen kaçmayı başardı. Ağır ekipmanlarını ve silahlarını geride bırakmak zorunda kalan tümen Kuba'ndan hava yoluyla tahliye edildi. Sivash ve Perkop köprüleri  üzerinden yapılan geri çekilmeyi korumak amacıyla kullanılan tümenin, bu noktadan sonra tarihi birkaç hafta için bulanık çünkü bir parçası olduğu operasyonların yer aldığı belgeler bu bölüm için bulunamadı. Ancak bu süre zarfında  başka bir komutan, Elmir Lendvay'in komutayı devraldığı bilinmekte. Muhtemelen kısa bir süreliğine cephe gerisine çekilen tümen, Melitopol bölgesine yakın bir yerde tekrardan cepheye geri döndü. Kısa bir süre sonra ise tümen Alman hatlarını yaran sürpriz bir Sovyet saldırısında bozguna uğradı ve Sovyetlere 2000 esir verdi. Bozguna uğramış ve yok edilmiş tümen cephe gerisine çekildi.

1944'ün başlarında eski çevik tümenin çekirdeği  II/20 Piy. Alayı, III/20 Piy. Alayı, I/11 Topçu Tab.'dan birkaç 150mm top, birkaç 37mm anti-tank silahı, 9. and 13. hafif uçaksavar bölükleri, ve 45. İnşaat Bölüğü ile oluşturulmuştu. Bu yeni birliğin adı Tartarko Muharebe Grubu idi ve 12 subay, 13 astsubay ve 775 erattan oluşmakta idi. Seyyar tümenden geriye kalan birlikler Alman Güney Ordular Grubu hatları gerisinde güvenlik görevleri için kullanılırken, muharebe grubu ise savunma operasyonları için Kırım bölgesine gönderildi. Son olarak, muharebelerdeki güvenilirsizliği sebebiyle Haziran 1944'te tümen cephe gerisine son kez çekildi ve Romanya'da bir inşaat birliği olarak kullanılmak üzere silahsızlandırıldı.

2. Slovak (Güvenlik) Tümeni

Söz konusu tümen çoğunlukla Alman hatlarının gerisinde güvenlik ve anti-partizan harekatlarında kullanıldı. Aslen doğuya doğru ilerleyen Alman birliklerinin ardında bıraktığı direnen Sovyet birliklerini yok etmek için kullanılan tümen daha sonraları Zhitomer bölgesinde anti-partizan operasyonlarında bulundu. 31. Topçu Alayı gibi bazı birlikler ise 1. Slovak Motorize Tümenine transfer edildi. Stalingrad'taki yenilgi sonucu moralleri bozulmaya başlayan Slovak birlikleri cephede daha sakin bir nokta olan Minsk'e kaydırıldı. Kısa bir süre sonra, 1 Kasım 1943'te devam eden firar problemi sebebiyle tümen silahsızlandırıldı ve Ravenna, İtalya'da bir inşaat birliği olarak kullanılmaya başlandı.

12. İstihkam Taburu

1943 yılında yoğun partizan saldırılarına mağruz kalan Alman hatları sebebiyle Slovak 12. istihkam taburu Alman G.O.G'nun cephe gerisine gönderildi ve Sovyet partizanları tarafından imha edilen demiryolu hatlarının tamirinde mühim görevlerde yer aldı. Daha sonraları 1. Slovak Tümeni ile birleştirildi ve Haziran 1944'te oluşturulan bir inşaat birliğinin parçası oldu.